Aşık Veysel Hayatı

Aşık Veysel Hayatı ve Eserleri

25 Ekim 1984 tarihinde Sivas’ın Şarkışla ilçesinde dünyaya gelen Aşık Veysel Şatıroğlu, Türk halk ozanlarının son temsilcileri arasında yer alır. Annesi ve babası çiftçi olan Aşık Veysel, 2 kız kardeşiniz çiçek hastalığı yüzünden kaybetmiştir. Daha sonra kendisi de bu hastalığa kapılır ve 2 gözünü de kaybeder. Bu durum üzerine babası Ahmet, onun oyalanması için sazla ozanların eserlerini çalmaya başlar. 1933 senesinde Ahmet Kutsi Tecer ile tanışır ve onun teşvikleri sayesinde söz yazıp söylemeye başlar.

Son zamanlardaki aşık geleneğinin en büyük temsilcilerinden olan Aşık Veysel, Köy Enstitülerinde saz hocası olarak da görev aldı. Bu çalışmasıyla 1965 senesinden itibaren maaş almaya başladı. 1970’li senelerde birçok ünlü müzisyen, onun deyişlerini düzenledi ve eserleri yaygınlaşmaya başladı. Doğup büyüdüğü topraklar olan Şarkışla’da her yıl Aşık Veysel adına şenlikler düzenlenir. Dili ustaca kullanan Aşık Veysel, eserlerini yalın Türkçe ile kaleme aldı. Umutsuzluk, hüzün, yaşama sevinci, iyimserlik her şey eserlerinde iç içeydi. Siyasete, dine, doğaya, toplumsal olaylara da ince eleştiriler yaptığı şiirleri de vardır.

*|* Akciğer kanserine yakalanan Aşık Veysel, 21 Mart 1973 tarihinde vefat etti.


Aşık Veysel Eserleri

  • Deyişler – 1944
  • Sazımdan Sesler – 1950
  • Dostlar Beni Hatırlasın – 1970

Gibi kitaplarda şiirlerini topladı. Ölümünün ardından 1984 yılında “Bütün Şiirleri” adlı eserler tekrar yayımlandı.


Aşık Veysel – Uzun İnce Bir Yoldayım Sözleri

Uzun ince bir yoldayım

Gidiyorum gündüz gece

Bilmiyorum ne haldeyim

Gidiyorum gündüz gece

Dünyaya geldiğim anda

Yürüdüm aynı zamanda

İki kapılı bir handa

Gidiyorum gündüz gece

Düşünülürse derince

Uzak gözükür görünce

Yol bir dakka miktarınca

Gidiyorum gündüz gece

Şaşar Veysel işbu hale

Gah ağlayan gahi güle

Yetişmek için menzile

Gidiyorum gündüz gece

Bu Konuyu Sosyal Medyada Paylaş

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz

Yukarı Çık